Skrzyżowanie ulicy Ruskiej i Podwale



Numer identyfikacyjny:
12802
Nazwa:
Skrzyżowanie ulicy Ruskiej i Podwale
Miasto:
Opis:
Widok ogólny na skrzyżowanie ulicy Ruskiej i Podwale. Na pierwszym planie z prawej strony widoczna jest współczesna lwowska szkoła №8, z lewej strony - gmach towarzystwa ubezpieczeniowego "Dnister". Na drugim planie - cerkiew Uspieńska oraz ratusz miejski. Ulicą przyjeżdza tramwaj "Gotha".
Obiekt i słowa kluczowe:
ulica, ratusz, świątynie, tramwaj
Autor:
Nieznany
Wydawca:
Niepublikowane
Data:
1960-1980
Format:
Nieznany
Status prawny:
Wolodymyr Rumiancew
Kolekcja:
Kategoria:
Technika:

Sugestie: Jeśli posiadasz dodatkowe informacje dotyczące tego obrazu/źródła wizualnego lub chcesz współpracować z naszą bazą obrazów Europy Środkowo-Wschodniej, czekamy na informacje lub komentarz.

Powiązane

Lwów
Numer identyfikacyjny: 01051
Miasto: Lwów
Data: 1969-1970
Format: 10х14 sm
Autor: Nieznany
Wydawca: Niepublikowane
Status prawny: Myсhailo Cimerman
Obiekt i słowa kluczowe: Kulparków, ulica, dzieci, zima
Numer identyfikacyjny: 01249
Miasto: Lwów
Data: 1917
Format: 90x140 mm
Autor: Nieznany
Wydawca: Wydawnictwo Salonu Malarzy Polskich, Kraków
Status prawny: Centrum historii miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej
Obiekt i słowa kluczowe: ulica Karola Ludwika, Wały Hetmańskie, transport, latarnie elektryczne
Numer identyfikacyjny: 05709
Miasto: Stolin
Data: 1938
Format: 11х17 сm
Autor: Jarosław Pasternak
Wydawca: Nieznany
Status prawny: Biblioteka Instytutu Narodoznawstwa, Lwów
Obiekt i słowa kluczowe: Ulica, budowle, chodnik, słupy, sklep, handel
Numer identyfikacyjny: 00485
Miasto: Lwów
Data: 1918
Format: 92×138 mm.
Autor: Nieznany
Wydawca: Wydawnictwo Salonu Malarzy Polskich, Kraków
Status prawny: Muzeum Sztuki Dawnej Rękopismienej Książki Ukrainskiej LGS, Lwów
Obiekt i słowa kluczowe: Ulica 3 Maja, samochód, przejścia dla pieszych na trotuarach
Numer identyfikacyjny: 13133
Miasto: Lwów
Data: 1960-1980
Format: Nieznany
Autor: Nieznany
Wydawca: Niepublikowane
Status prawny: Wolodymyr Rumiancew
Obiekt i słowa kluczowe: ulica, budynek, ludzie, tramwaj, architektura, świątynie
Numer identyfikacyjny: 01300
Miasto: Lwów
Data: 1960-1965
Format: 10х15 cm
Autor: Nieznany
Wydawca: Niepublikowane
Status prawny: Jurij Zawerbnyj
Obiekt i słowa kluczowe: Ulica Leszczyńskiego, budynki, architektura, kościół Sw. Elżbiety
Numer identyfikacyjny: 01243
Miasto: Lwów
Data: 1917
Format: 90×140 mm
Autor: Nieznany
Wydawca: Wydawnictwo Salonu Malarzy Polskich, Kraków
Status prawny: Centrum historii miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej
Obiekt i słowa kluczowe: Ulica Karola Ludwika, Hetmańska, Wały Hetmańskie, teatr miejski, teatr Skarbkowski, tramwaj elektryczny, latarnie
Numer identyfikacyjny: 01898
Miasto: Lwów
Data: 1907-1909
Format: 90х140 mm
Autor: Nieznany
Wydawca: Jan Bromilski, Lwów
Status prawny: Ihor Kotłobułatow
Obiekt i słowa kluczowe: Ulice: Karola Ludwika, Hetmańska, Wały Hetmańskie, pomnik Jabłonowskiego, kwietniki, ludzie
Numer identyfikacyjny: 01274
Miasto: Lwów
Data: 1916
Format: 90×140 mm
Autor: Nieznany
Wydawca: "Sztuka", Krakow
Status prawny: Centrum historii miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej
Obiekt i słowa kluczowe: Ulica Mickiewicza, pomnik Smolki, transport

Dawna Cerkiew Wołoska, obecnie Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny. Cerkiew Wołoska jest głównym elementem zespołu architektonicznego, w skład którego wchodzi budynek świątyni, wieża-dzwonnica (dobudowana do cerkwi od północy) oraz budynek kaplicy w podwórzu. Jest to najwybitniejszy zabytek lwowskiego renesansu, którego architektura łączy w sobie zachodnioeuropejskie formy renesansowe z tradycją budownictwa sakralnego wschodniego chrześcijaństwa. Cerkiew zbudowana została na rogu ulicy Podwalnej i Ruskiej, na miejscu dawnej świątyni z XV w. Zbudowana została w latach 1591-1629 (autorzy projektu: P. Rzymianin, W. Kapinos, A. Przychylny); w 1796 r. odbudowano cerkiew po pożarze. W połowie XIX w. świątynię połączono z kaplicą Trzech Świętych.

 

Wieża-dzwonnica jest częścią zespołu Cerkwi Wołoskiej, mieszczącego się na rogu ulicy Podwalnej i Ruskiej. Połączona jest z północną fasadą świątyni. Historyczna nazwa obiektu – „Wieża Korniakta” – wiąże się z imieniem fundatora. Najważniejsze daty budowy – lata 1572-1578 (autorzy projektu: P. Barbon, P. Rzymianin); 1695 r. (nadbudowa górnego piętra, autor projektu: P. Baber); lata 80. XVIII w. (odbudowa po pożarze). Wieża nosi wyraźne cechy renesansowe, a także barokowe (zwieńczenie wieży).