Baza danych "Urbanistyczne obrazy"

Projekt powstał w celu zebrania i opracowania obrazów urbanistycznych z regionu Europy Środkowo-Wschodniej wytworzonych za pomocą grafiki sztychowej i fotografii, oraz pocztówek.

Wybrane obiekty

Stadion "Sokół" Lorta

Miasto: Lwów
Data: 1960-1964
Молоді спеціалісти заводу ім. Леніна біля заводського стадіону «Сокіл». Стадіон «Сокіл», досі існуючий стадіон на Сигнівці – на вул. Патона, 1, власність одного з колись потужних, нині ледве жевріючого заводу. До 2019 р. стадіон орендує футбольний клуб «Львів». Клубом передбачалася грунтовна реконструкція стадіону до Євро-2012, але керівництво заводу не прийняло умови ФК «Львів» і стадіон не отримав належного вигляду. Цю ж адресу – вул. Патона, 1 – має власник стадіону: Львівський державний завод ЛОРТА (Компанія виробництва радіовимірювальної техніки ЛОРТА, Львівський завод, ДП). Це в минулому одне з потужних в Радянському союзі підприємств радіотехнічної апаратури, відоме як завод ім. Леніна, Львівське виробниче об'єднання ім. Леніна, Львівське виробниче об'єднання ЛОРТА.
Numer identyfikacyjny: 06116
Miasto: Lwów
Data: 1960-1964
Format: N35 mm
Autor: Jurij Wolkow
Wydawca: Niepublikowane
Status prawny: Oleksandr Wolkow
Obiekt i słowa kluczowe: Fabryka, stadion, budynki, ludzie

Wejście do Stryjskiego parku

Miasto: Lwów
Data: 1955
Numer identyfikacyjny: 01251
Miasto: Lwów
Data: 1955
Format: 90х140 mm
Autor: I. Masko
Wydawca: "Ukrfoto", Kijów
Status prawny: Centrum historii miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej
Obiekt i słowa kluczowe: Park, wejście, architektura

Widok części miasta z klasztorem Bazylianów

Miasto: Buczacz
Data: 1900-1905
W XVII wieku właścicielem Buczacza był Stefan Potocki, który istotnie wpłynął na rozwój miasta. W roku 1712 w celu uzyskania odpowiedniego wykształcenia dla duchowieństwa greckokatolickiego on sprowadził z Litwy O.O.Bazylianów i nadał im wiele przywilejów. Jego kosztem zbudowany był budynek klasztorny; w r. 1753 kosztem syna S. Potockiego – starosty kanowskiego Mikołaja Potockiego było wzniesiono nowe budynki klasztorne Bazylianów oraz cerkwi Pokrowu (1764). Na wizerunku – widok klasztora O.O.Bazylianów od strony centrum miasta. Do klasztoru prowadzi ulica (teraz Mickiewicza), po prawej stronie której – siedziba Starostwa i Sądu Powiatowego. Po lewej stronie – budynki Poczty i Magistratu. W Buczaczu znajdowało się Starostwo, Rada Powiatowa ta Sąd Powiatowy, a także Urząd Pocztowy i Telegraficzny. Klasztor usytuowany jest na stokach góry Fedir. Gmachem głównym zespołu jest cerkiew Czesnego i Życiodajnego Krzyża, zbudowana w latach 1752-1761 na miejscu rozebranego kościoła według projektu architekta Schilcera w stylu późnego baroku. W latach 1761-1771 do cerkwi dobudowano dwupiętrowe budynki klasztora wegług projektu znanego architekta Hoffmana, twórcy Ławry Poczajowskiej. Z lewej strony od budynków klasztornych mieści się wieża dzwonnicy, zbudowana w latach 1849-1854.
Nazar Kiś
Numer identyfikacyjny: 02564
Miasto: Buczacz
Data: 1900-1905
Format: 90х140 mm
Autor: Nieznany
Wydawca: Nieznany
Status prawny: Biblioteka Instytutu Narodoznawstwa, Lwów
Obiekt i słowa kluczowe: Urząd Pocztowy, magistrat, klasztor Bazylianów, Starostwo, Sąd Powiatowy

Targowisko

Miasto: Lwów
Data: 1947
Na zdjęciu przedstawiony jest sławetny powojenny rynek – bazar na placu Ziarnowym, tzw. "barachołka", zajmujący obszar od teatru Opery do mostu nad Pełtwią (dzisiejszą aleją Czornowoła).
Bazar działal praktycznie przez całą dobę, na tym placu, wśród ogromnego tłumu sprzedawców, klientów, kieszonkowych złodziei można było kupić wszystko! Od kamyków do zapalniczki – jednego z najbardziej poszukiwanego wówczas towaru – do obrazów słynnych europejskich malarzy. Chodliwym towarem był "bimber" – nie wiadomo z czego pędzony samogon, a tuż obok roznoszono do niego niewymyślne zakąski; za kopiejki można było kupić tutaj szykowne suknie, obuwie, futra … Lwowianie – zarówno rodowici, jak i ci, którzy "ponajechali", starali się ze wszystkich sił jakoś wyżyć w powojennym Lwowie.
Ten żywiołowy rynek istniał aż do 1960 roku, kiedy rozpoczęto budowę hotelu "Lwiw", a "barachołkę" przeniesiono na rogatkę Źółkiewską (przy ul. Bohdana Chmielnickiego), poźniej do Rzęsny. Za naszych czasów żywiołowe bazary stały się nieodzownym atrybutem prawie każdej dzielnicy miasta. Dopiero teraz udało się mniej-więcej ograniczyć i ucywilizować zajmowane przez nie obszary.
Z niewiadomej przyczyny nad rynkowym tłumem "zawisał" sterowiec (diriżabl) – balon na uwięzi.
"Już na początku lat 50. we Lwowie na państwowe święta (nie pamiętam już czy na 1 Maja, czy na 7 Października, na obydwa) nad miastem unosił się "Diriżabl", a faktycznie aerostat Obrony Przeciwlotniczej. Wypuszczano go z placu, gdzie teraz stoi hotel "Lwiw", tam utrzymywały go liny były przymocowane do ciężarówek. Aerostat wznoszący się, zapewne, na około 60 metrów, niósł ogromny sztandar z profilami "głównych marksistów planety"; nocą z Wysokiego Zamku i Opery całą konstrukcję podświetlaly reflektory. Mieszkaliśmy wtenczas w "studni" przy ul. Kamińskiego (obecnie Žižki). Dlatego wszystko to odbywało się na moich oczach. I tato robił wiele zdjęć ze startu tego diriżabla". To dopełnienie pochodzi od naszego sympatyka Jurija Skoblenki, za co wyrażamy mu wdzięczność.
Numer identyfikacyjny: 02992
Miasto: Lwów
Data: 1947
Format: 10х14 cm
Autor: Nieznany
Wydawca: Niepublikowane
Status prawny: Wolodymyr Rumiancew
Obiekt i słowa kluczowe: Diriżabl, plac Ziarnowy, Opera, rynek, ludzie

Otwarty placyk do tańca

Miasto: Lwów
Data: 1954-1955
Розпланований та споруджений упродовж 1951-1959 років міський парк культури та відпочинку ім. Богдана Хмельницького відразу ж прикував увагу мешканців Львова. Парк зайняв велику територію (25 га) між вулицями Стрийською та Дзержинського (давня вул. Пелчинська, тепер - вул. Вітовського).
Рішення про розпланування парку було прийнято не відразу, як варіант розглядалася Погулянка, тим часом парком культури називалася відпочинкова територія з парком навколо міської стрільниці на вул. Курковій (тепер вул. Лисенка). Тут відбувалися гуляння, танці, в будинку стрільниці "крутили" фільми, але, напевно, бажаючих було більше, ніж міг вмістити невеликий парк на Лисенка.
Натомість в парку культури була задіяна велика територія, а одним з перших споруджених об'єктів був відкритий танцювальний майданчик, обрамований, як і всі дерев'яні споруди в парку, парканом-загородкою з пофарбованої дерев'яної планки. В літню пору так звана "Клітка" мала величезну популярність серед спраглої розваг львівської молоді; танці тут були платні, а основним контингентом  були молоді військовослужбовці та молоді няні, які в ці роки з поблизьких сіл прибували до Львова в пошуках роботи та житла.  Крізь ажурний паркан проглядає лінія будинків парного боку вул. Стрийської.
Numer identyfikacyjny: 03949
Miasto: Lwów
Data: 1954-1955
Format: 10х15 сm
Autor: Jurij Wolkow
Wydawca: Niepublikowane
Status prawny: Marina Kursanowa
Obiekt i słowa kluczowe: Park, placyk do tańca, ludzie

Zapraszamy do współpracy

Zasadą realizacji projektu jest otwartość i ogólna dostępność informacji, stąd też każdy, kto jest zainteresowany bądź posiada dodatkowe informacje o konkretnych materiałach wizualnych, może pomóc nam w ich opisie. Poniżej przedstawiamy materiały, w opisie których potrzebujemy Państwa pomocy: