Baza danych "Urbanistyczne obrazy"

Projekt powstał w celu zebrania i opracowania obrazów urbanistycznych z regionu Europy Środkowo-Wschodniej wytworzonych za pomocą grafiki sztychowej i fotografii, oraz pocztówek.

Wybrane obiekty

Stoisko z książkami za teatrem im. Marii Zankowieckiej

Miasto: Lwów
Data: 1964
Dosyć typowym dla Lwowa lat 1960-1980. zjawiakiem był uliczny handel książkami. W licznych przewodnikach po Lwowie czasów radzieckich nie ma informacji o lwowskich księgarniach, bo przecież reklama w jej obecnym sensie praktycznie nie istniała, a drukowana produkcja lwowskich, kijowskich oraz moskiewskich wydawnictw nie potrzebowała reklamy. We Lwowie zawsze istniał "głód książki" i wszystkie nowości wydawnicze rozkupowane były błyskawicznie. Kupione w tych czasach ksiązki dotychczas zajmują poczesne miejsca na półkach domowych bibliotek wielu lwowskich bibliofilów. Największą księgarnią na początku lat 1960. był Dom Książki (Budynok knyhy), którego dyrektor zapoczątkował rozwój sieci handlu książkami na ulicznych straganach (łotkach). Ilość stoisk działających na ulicach Lwowa pozostała nie znana, ale stanowiły one niezwykle popularne miejsca sprzedaży.
Zdjęcie przedstawia jeden z licznych książkowych straganów na lwowskich ulicach, rozmieszczony w ludnym miejscu, koło przystanku tramwajów tras nr 6 i nr 7 na placu 300-lecia Zjednoczenia Ukrainy z Rosją (obecnie pl. Jarosława Osmomysła). Dobrze widać stare przedwojenne tramwaje wyrabiane w Sanoku i nieco modernizowane po wojnie, które obsługiwały linie tramwajowe do połowy lat 60. XX w. Ciekawy przyczynek do obrazu ówczesnego miasta stanowi sam przystanek tramwajowy w postaci "wysepki". Było to wymuszone "wyjście" Zarządu Tramwajowego i Trolejbusowego, uwzględniające zwiększony ruch transportu publicznego na wąskich lwowskich ulicach. Po strasznej katastrofie w latach 1970. w pobliżu kościoła Św. Anny na ul. Gródeckiej, kiedy uszkodzony tramwaj za sekundę "zniósł" pełną ludzi wysepkę, podobne przystanki zlikwidowano.
Z lewej strony na książkowym straganie wykładano zazwyczaj literaturę dla dzieci, w środku – nowości, po prawej stronie – dzieła literatury klasycznej i zagranicznej. Literatura dydaktyczna oraz podręczniki, a także dzienniki szkolne, zeszyty w kratkę i skośne linijki z białego papieru produkcji Poninkowskiej fabryki stanowiły towar deficytowy i były rozprowadzane przez szkolne biblioteki. Obecnie liczba księgarni we Lwowie zmniejszyła się, straganów z książkami na ulicach nie ma, w znacznej ilości stoiska z ksiązkami można spotkać tylko podczas Forum Wydawców odbywającego się corocznie w połowie września w Pałacu Sztuki przy ul. Kopernika.
Numer identyfikacyjny: 02984
Miasto: Lwów
Data: 1964
Format: 11х17 cm
Autor: Nieznany
Wydawca: Niepublikowane
Status prawny: Zbiory prywatne
Obiekt i słowa kluczowe: Plac 300-lecia Zjednoczenia, księgarski kiosk, transport, ludzie

Kino "Spartak"

Miasto: Lwów
Data: 1975-1980
Фото представляє фрагмент центральної львівської вулиці - пр. Леніна (тепер пр. Свободи) та світлові реклами з назвами кінотеатрів «Спартак» та «Дніпро», розташованих в будинку №5. Вхід до кінотеатру «Спартак» провадив з подвір’я, виходили ж глядачі на вулицю Банківську, де тепер розташований бічний вхід до торговельного пасажу “Плазма». Ця ділянка після ІІ Світової війни залишалася незабудованою після знищення авіаційною бомбою чи не в перший день ІІ світової війни - 1 вересня 1939 р. - синагоги «Осе Тов».
Початки кінотеатру в цьому будинку сягають 1912-1913 рр., коли купець Ян Кароль Строменгер (1852-1940) відкрив у власному будинку кінотеатр «Казино». За проектом спілки архітекторів Зигмунта Кендзерського та Адама Опольського у подвір’ї спорудили прибудову, де і розташувався кінотеатр, глядацький зал якого був розрахований на 290 місць. Після перебудови кінотеатру «Казино» 1926-1929 рр., здійсненої архітектором Вавжинцем Дайчаком кількість глядацьких місць збільшилася до 542, було влаштовано вхід з вул. Легіонів (тепер пр. Свободи) (1934 р.), заклад отримав велике фойе, а також зал очікування, де перед початком сеансу глядачів розважав оркестр. Власником кінозакладу був в той час Леон Млодзінський. Кіно користувалося неабиякою популярністю, отже в 1937 р. Млодзінський відкриває ще один кінотеатр – «Емпайер» - «Ампір», власницею якого зареєстрована Дорота Млодзінська. Кінотеатр на 440 місць, що містився у прибудові з тильного боку подвір’я цього ж будинку, працював щоденно. Вхід та вестибюль були оформлені, ймовірно, також інженером -архітектором Вавжинцем Дайчаком; принаймні, оформлення інтер’єру, характерне для дизайну 1930-х років, дуже нагадувало стиль, який використовував у своїх роботах В. Дайчак.
З початком 1945 р. колишній кінотеатр «Ампір» отримав назву «Спартак». Із занепадом кінофікаційної мережі припинилася і робота колись надзвичайно популярних та успішних кінотеатрів «Спартак» та «Дніпро» (2004 р.). Приміщення кінотеатру «Спартак» стали основою спорудженого 2010 р. пасажу Торговельного центру «Плазма».
Ірина Котлобулатова
Numer identyfikacyjny: 08947
Miasto: Lwów
Data: 1975-1980
Format: 11х17 сm
Autor: Nieznany
Wydawca: Nieznany
Status prawny: Wołodymyr Rumiancew
Obiekt i słowa kluczowe: Ulica, budynki, kino, reklama, transport, ludzie

Samolot i grupa pasażerów

Miasto: Lwów
Data: 1922
Fotografia przedstawia grupę pasażerów oraz pilotów przy samolocie "Junkers" F-13, który w sierpniu 1922 r. otworzył pierwszą pasażerską linię Gdańsk-Warszawa-Lwów. Lądowanie pasażerskich samolotów odbywało się na lotnisku Lewandowskim, usytuowanym na północny-zachód od Lwowa, na zachód od Dworca Głównego. To wojskowe lotnisko zbudowano około 1914 r. na Błoniach Janowskich, na przecięciu dzisiejszych ulic Sjawo (Blask) i Powitrianej (Powietrznej). Pasy startowe rozciągały się pomiędzy Dworcem Głównym, a stacją Kleparów. Po roku 1923 lotnisko przeniesiono w okolice podmiejskiej wsi Skniłów.
Numer identyfikacyjny: 00015
Miasto: Lwów
Data: 1922
Format: Nieznany
Autor: Nieznany
Wydawca: Nieznany
Status prawny: Niema zastrzeżeń
Obiekt i słowa kluczowe: Samolot "Junkers", piloci wojskowi

Stadion "Sokół" Lorta

Miasto: Lwów
Data: 1960-1964
Молоді спеціалісти заводу ім. Леніна біля заводського стадіону «Сокіл». Стадіон «Сокіл», досі існуючий стадіон на Сигнівці – на вул. Патона, 1, власність одного з колись потужних, нині ледве жевріючого заводу. До 2019 р. стадіон орендує футбольний клуб «Львів». Клубом передбачалася грунтовна реконструкція стадіону до Євро-2012, але керівництво заводу не прийняло умови ФК «Львів» і стадіон не отримав належного вигляду. Цю ж адресу – вул. Патона, 1 – має власник стадіону: Львівський державний завод ЛОРТА (Компанія виробництва радіовимірювальної техніки ЛОРТА, Львівський завод, ДП). Це в минулому одне з потужних в Радянському союзі підприємств радіотехнічної апаратури, відоме як завод ім. Леніна, Львівське виробниче об'єднання ім. Леніна, Львівське виробниче об'єднання ЛОРТА.
Numer identyfikacyjny: 06116
Miasto: Lwów
Data: 1960-1964
Format: N35 mm
Autor: Jurij Wolkow
Wydawca: Niepublikowane
Status prawny: Oleksandr Wolkow
Obiekt i słowa kluczowe: Fabryka, stadion, budynki, ludzie

Sekcja turystyki konnej podczas wycieczki w Morszyn

Miasto: Morszyn
Data: 1989
Учасники секції кінного туризму, що знаходилась у с. Пчани Жидачівського району, під час мандрівки у Моршин біля центрального кювета мінеральних вод. Секція кінного туризму була створена в Звенигороді тренером-ентузіастом Юрієм Солтисом, потім вона існувала в с. Пчани, потім – у Кам’янці Буській. Для навчання кінному спорту молоді тренер використовував спортивних коней СКА.
Numer identyfikacyjny: 06122
Miasto: Morszyn
Data: 1989
Format: 12,5х18,2 cm
Autor: Oleksandr Wołkow
Wydawca: Niepublikowane
Status prawny: Oleksandr Wolkow
Obiekt i słowa kluczowe: Uzdrowisko, pijalnia wód, turystyka, jazda

Zapraszamy do współpracy

Zasadą realizacji projektu jest otwartość i ogólna dostępność informacji, stąd też każdy, kto jest zainteresowany bądź posiada dodatkowe informacje o konkretnych materiałach wizualnych, może pomóc nam w ich opisie. Poniżej przedstawiamy materiały, w opisie których potrzebujemy Państwa pomocy: