Powstał w latach 1681/1784. Najstarszy z 9 państwowych uniwersytetów ukraińskich. Uczy się tu obecnie ponad 20 000 tys. studentów, z czego blisko 1000 – na Wydziale Historycznym. Istnieje 18 wydziałów. Języki wykładowe – ukraiński i angielski.

Na Wydziale historycznym działają katedry Nowożytnej Historii Ukrainy, Dawnej Historii Ukrainy i Archiwistyki, Historii Średniowiecza i Bizancjum, Historii Nowożytnej i Najnowszej, Historii Krajów Słowiańskich, Etnologii, Geografii Historycznej, Archeologii i Historii Świata Starożytnego, Historii i Teorii Socjologii. Język wykładowy: ukraiński.

Instytut badawczy przy UL im. I. Franki. Założony w 1992 roku. Główny kierunek badań: historia nowożytna i współczesna Ukrainy i Europy Środkowo-Wschodniej. Wydaje periodyk „Ukraina Moderna” (http://www.franko.lviv.ua/Subdivisions/um/indexu.html). Dyrektor: Jarosław Hrycak. Język wykładowy: ukraiński, angielski.

Działa od 1999 roku. Proponuje półtoraroczne programy magisterskie z socjologii i kulturoznawstwa oraz studia doktoranckie w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych. Program działa dzięki wsparciu Open Society Institute. Przy centrum istnieje biblioteka. Pełny katalog książek znaleźć można na stronie: www.cfh.lviv.ua/bp.htm.

Założony w 1844 roku. Zalicza się do najbardziej poważanych instytucji naukowych na Ukrainie. Na Politechnice działa 12 instytutów. Dumą uczelni jest Instytut Architektury: (http://www.lp.edu.ua/newcontent/architecture_inst_ukr.htm), którego pracownicy i absolwenci brali i biorą aktywny udział w planowaniu zabudowy Lwowa i ochronie jego niepowtarzalnego zespołu architektonicznego.

Pierwszy katolicki uniwersytet na terenie byłego ZSRR. Założony z 2002 roku na bazie odrodzonej Akademii Teologicznej. UKU składa się z 5 wydziałów, w tym – Wydziału Humanistycznego. Przy uniwersytecie działa biblioteka.

Główne archiwum państwowe Zachodniej Ukrainy. Mieści dokumenty od XIII wieku do 1945 roku. W zbiorach znajduje się wiele materiałów o Lwowie, lwowska prasa, dokumenty samorządów, a także bogate zbiory dotyczące Galicji.

Archiwum obłaści (województwa) lwowskiej. Mieszczą się w nim dokumenty datowane od 1784 roku do czasów dzisiejszych. Istotny dla historyków Lwowa jest zwłaszcza zbiór zawierający dokumenty organów miejscowej władzy samorządowej z lat 1787-1918, dotyczące spraw sądowych i historii uniwersytetu.

Założona w 1940 roku, jest obecnie częścią Ukraińskiej Akademii Nauk. Mieści się w niej większość zbiorów bibliotek działających we Lwowie przed 1939 rokiem (Ossolineum, Towarzystwo Naukowe im. Szewczenki) oraz innych instytucji prywatnych istniejących w Galicji Wschodniej przed nastaniem władzy radzieckiej. Duży oddział rękopisów.

Działa od 1992 roku. Skupia swoje zainteresowanie na austriackiej literaturze, kulturze i historii (włączając w to Galicję). W chwili obecnej w jej zbiorach znajduje się 5900 książek, czasopism oraz materiałów audio-wizualnych. Biblioteka regularnie organizuje imprezy kulturalne.

Oficjalna strona internetowa Lwowskiej Rady Miejskiej. Zawiera informację o wydarzeniach politycznego i kulturalnego życia miasta. Znaleźć na niej można linki do innych ważnych stron internetowych poświeconych Lwowu. Język: ukraiński, angielski.

Niezależny portal poświęcony przeszłości i teraźniejszości Lwowa (gospodarka i kultura). Zawiera użyteczne odnośniki do innych stron internetowych. Język: ukraiński, rosyjski, angielski.

Strona internetowa Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich. Zawiera eseje i artykuły o Lwowie, przedwojenne wspomnienia i linki do prywatnych stron o Lwowie i jego dawnych mieszkańcach. Język: polski.

Prywatna strona poświęcona „polskiemu Lwowu”. Zawiera artykuły z gazet i czasopism o Lwowie oraz stare fotografie. Język: polski.

Znane czasopismo kulturoznawcze. Zajmuje się głównie problematyką historii i tożsamości Lwowa i Ukrainy. Język: ukraiński, angielski, niemiecki, francuski.

Strona internetowa o wydarzeniach w życiu politycznym, gospodarczym i kulturalnym Lwowa z analityką o problemach i tendencjach w mieście. Języki: Ukraiński, Polski, Rosyjski.

Znana instytucja działająca przy Uniwersytecie w Leicester. Kierunki działalności: badanie i koordynacja badań historii miejskiej w Wielkiej Brytanii i na świecie. Dyrektor: R. Roger.

Centrum otwarty w 2004 jest międzynarodową placówką akademicką, która zajmuje się badaniami metropolii w przeszlości i teraz, wykorzystując metodologie z rożnych dziedzin.

Założony w 1970 roku na Uniwersytecie w Münster. Główny kierunek działalności – badanie i dokumentacja historii miast niemieckich. Wydaje publikacje seryjne, bibliografie i atlasy.

Założony w 1977 roku jako oddział wiedeńskiego archiwum miejskiego i regionalnego. Instytut zajmuje się przede wszystkim historią Wiednia i innych miast austriackich. Wydaje encyklopedie, atlasy i rocznik „Pro Civitate Austriae”.

Centrum badań, dokumentacji i rozpowszechniania wiedzy o duńskich miastach. Założony w 2001 roku z inicjatywy Instytutu Historycznego Uniwersytetu w Aarhus oraz innych instytucji pozauniwersyteckich.

Założony w 1919 roku. Jest częścią Wydziału Historycznego Uniwersytetu Sztokholmskiego. Skupia swoją działalność na badaniach, działalności edukacyjnej i społecznej. W 2006 roku odbyła się tu VIII Międzynarodowa Konferencja Historii Miejskiej.

Instytut Badawczy przy Wydziale Humanistycznym École Normale Supérieur w Lyon. Założony w 1982 roku. Przy Centrum działa biblioteka, wydawane są publikacje, odbywaja się imprezy naukowe i kulturalne. Instytut będzie organizacją-gospodarzem XIX Międzynarodowej Konferencji Historii Miejskiej. W 2008 roku.

Towarzystwo założone zostało w 1989 roku. Jego głównym celem jest organizacja odbywających się co dwa lata konferencji międzynarodowych poświęconych historii miejskiej, które stały się interdyscyplinarnym forum dla wszystkich zajmujących się historią miejską. Następna konferencja odbędzie się w 2008 roku w Lyon.

Specjalna sekcja Międzynarodowego Komitetu Nauk Historycznych (CISH), istniejącego od 1926 roku. Uznawana za ogólnoświatową organizację historyków.

Towarzystwo założone w 2000 roku w celu wspierania rozwoju nauki i współpracy pomiędzy uczonymi i instytucjami, które zajmują się historią miejską w krajach niemieckojęzycznych.

Towarzystwo założone zostało w 2000 roku w celu rozwijania współpracy między uczonymi i instytucjami zajmującymi się historią miejską we Włoszech.

Towarzystwo założone zostało w 2000 roku w celu rozwijania współpracy między uczonymi i instytucjami zajmującymi się historią miejską we Francji.

Międzynarodowe stowarzyszenie historyków miast, założone w 1988 roku. Organizacja stawia przed sobą szeroko zakrojone cele, jednak na razie koncentruje się na Ameryce Północnej.

Wiodące czasopismo w dziedzinie międzynarodowej historii miejskiej. Redaktor – R. Roger. Wychodzi we współpracy z Centrum Historii Miejskiej w Leicester. Dostępny w wersji internetowej.

Czasopismo poświęcone historii miejskiej USA, jednak uwzględniający jednak także problematykę międzynarodową. Wychodzi dwa razy w roku w postaci wydań specjalnych.

Dwujęzyczne czasopismo kanadyjskie, wychodzi od 1972 roku. Jego celem jest nie tylko rozpowszechnianie wiedzy o urbanistycznej przeszłości Kanady, lecz także stworzenie międzynarodowego forum historii miejskiej.

Kwartalnik poświecony socjologii i historii miasta, jego rozwojowi i ochronie zabytkowej architektury. Wychodzi o roku 1974 w języku niemieckim.

Międzynarodowa anglojęzyczna lista mailingowa. Wykorzystywana szczególnie przez badaczy z USA. Najwięcej uwagi poświęcone jest recenzjom książek z dziedziny historii miejskiej. H-Urban jest częścią H-net.